Nxt Gen Hypermedia

2005 was uiteraard het jaar van user generated content, de doorbraak van weblogs en de eerste stappen op triple play. Van tagging, folksonomies en de acceptatie van het online medium door klant en adverteerder. En ook van option overload en hyperchannelling.

Maar wat 2005 misschien ook vooral was, is het terugkeren naar enkele kernwaarden van het medium. Zo zijn hyperlinks in teksten weer terug van weggeweest, kan RSS gezien worden als een verbeterde variant van Pointcast. En is personalisatie lijkt weer terug van weggeweest. En als klap op de vuurpijl hield Francisco van Jole in De Leugen Regeert een column over de democratisering van het nieuwe web die – als ik het goed heb onthouden – een gelijke strekking had met een column uit zijn Volkskranttijd zo’n 5 jaar geleden… De belofte van ‘open’ en ‘verbondenheid’ lijkt nu echt waarheid te worden.

Lees verder op Molblog…

Zijn onze hersenen 1.0 of 2.0

Mooi artikel over the probabilistic age. Mensen moeten wennen aan nieuwe vormen van waarheden en betrouwbaarheid zoals in wiki’s en blogs.

“Our brains aren’t wired to think in terms of statistics and probability. We want to know whether an encyclopedia entry is right or wrong. We want to know that there’s a wise hand (ideally human) guiding Google’s results. We want to trust what we read.”

Maar werken onze hersenen en zintuigen niet op eenzelfde manier? Vele kleine impulsen leveren gezamenlijk een overall waarheid.

Multichannel publiceren

Dif magazine lanceert vandaag een nieuw concept: het cross-media magazine. Een mooi voorbeeld van de demediasering van internet. Internet niet als medium op zich, maar als infrastructuur om converging concepten te realiseren. Met als eerste voorbeeld de nieuwe vormen van multichannel publiceren.

Al in de eerste internetgolf werd de papieren media snel dood verklaard. Maar zo’n vaart liep het niet. De tekenen zijn echter aan het veranderen. Ontlezing alom, en vooral nieuwe initiatieven die de verschillende kanalen combineren. Mediatitels worden breder. Uitgebreid met dienstverlening en experience.

Voorbeelden als Dif, maar ook Amsterdam Creative of RTL Autowereld. Alle op een andere manier.

Lees verder op Molblog…

Eat small ones and feed the profile

Profile-advertising zal de vorm van geldverdienen worden. Het nieuwe internet zal bestaan uit diensten die we willen gebruiken. Diensten die gratis zijn omdat er heel gericht advertenties kunnen worden aangeboden. Al het gebruik samen levert zeer rijke profielen op.

Om de profielen te verrijken worden de (potentieel) succesvolle diensten razendsnel door The Big Three overgenomen. De overname van del.icio.us door Yahoo! is een recent voorbeeld.

Lees verder op Molblog…

Kyoto 2.0

Vanmiddag zag ik in Buitenhof een discussie tussen een paar politici (Duijvendak en Samson) en een milieuvertegenwoordiger over het wel of niet slagen van milieuafspraken. Over 10 jaar heeft Engeland het klimaat van Groenland, is nu de verwachting. Alarmerend…

Maar wat ik opvallend vond, was het ongeloof in de zin van lokale iniatieven bij de politici. Het bleek dat in Amerika veel burgemeesters en staten in weerwil van de federale regering zich wel proberen te conformeren aan Kyoto. De politici vinden het zinloos zonder wereldwijde afspraken omdat het een wereldwijd probleem is.

Dat klopt natuurlijk, maar het is het is helemaal in lijn met de bottom-up beweging om juist dit soort iniatieven te omarmen en te verspreiden. Waarom niet vanuit het netwerk van lokale initiatieven een verandering teweegbrengen. Lijkt me helemaal een Kyoto 2.0-aanpak.

Wat drijft Triple Play?

Hoe ziet het medialandschap er uit in 2010? Dat was de centrale vraag op Fusion anderhalve week geleden. Verslag is hier en daar al uitvoerig gedaan. Maar een serieuze voorspelling kan alleen worden gedaan op basis van ontwikkelingen die nu al voorzichtig starten.

Nu heb ik een goede bron voor deze ontwikkeingen bij mijn schoonmoeder van 64. Ze is als vele al enige tijd een Tomtom gebruiker, maar bovendien is net overgestapt op triple play. Twee belangrijke plekken die de acceptatie van de digitalisering zullen sturen: de huiskamer en de auto. Het is interessant om te zien wat haar motivaties zijn over te stappen.

Lees verder op Molblog…

Weg met de tv

Het lijkt soms wel of de volgende stap van het internet tv op je computer is. Onzin natuurlijk. Dat tv nu via ip en dus internettechnieken verspreid wordt betekent niet dat iedereen opeens via zijn computer tv gaat kijken…

Natuurlijk verandert er vast veel de komende jaren. Waar nu het medium nog is gekoppeld aan het programma of dienst zal dat in de toekomst verdwijnen. Maar het concept TV blijft gewoon gekoppeld aan dat scherm in de huiskamer. We blijven een scherm gebruiken voor couch patatogedrag, voor de laatste film of zondags met een bak chips bij Life&Cooking. Het concept pc blijft ook gewoon in de werkkamer staan. Daar kunnen we natuurlijk wel gaan zoeken naar de programma’s die we hebben gemist, of ons EPG-profiel (Electronic Programme Guide) aanpassen, om die vervolgens via het scherm in de kamer te bekijken.
De laptop fietst daar tussendoor. Als je een moment hebt dat je allebei een ander ding wilt zien ga je gezellig samen op de bank met de eigen laptop op schoot kijken.

Maar goed, ik geloof dus helemaal niet dat de tv verdwijnt. Maar hij zal wel veranderen. Met een persoonlijke instelling voor het gezin of voor die ene persoon in het huishouden. Met je eigen tv-gids, gevuld met suggesties van andere kijkers. Met clusters van gelijke interesses die een avondje tv-hangen samenstellen (vgl Flickr clusters), je moet toch samen over iets kunnen praten de volgende dag (of waarschijnlijk direct na afloop al chattend).

Op internet zal bewegend beeld ook vast veel meer worden gebruikt, vooral om een natuurlijk component aan de communicatie en interactie toe te voegen (advisering irl). Mensen raken langzaam maar zeker ook gewend aan teleconferencing. Maar ja, dat is natuurlijk geen tv.

Co-creation beta

Op Molblog werd gereageerd op de kinderziekten in de Nieuwskraker van de Volkskrant. Een medewerker verzuchte dat de huidige versie nog maar een beta is waarop een lezen adviseerde: “leer van google en blijf het aub een beta noemen…ideaal om alle criticasters de mond te snoeren ;-)”

Zo cynisch ben ik niet. Het past helemaal bij het doorbreken van co-creation. Alles is tegenwoordig beta of alpha. Geen hippe online dienst die nog in een echte 1.0 release lijkt te komen. Of het nu gaat om een grote fotosite, een nieuwe social browser of searcher, een RSS reader, of een stickiestool.

Lees verder op Molblog …

Maak RSS tot succes

5% van de internetgebruikers gebruikt een RSS reader. Of misschien nog wel minder, zo denkt Mark Fletcher, oprichter van Bloglines en spreker op eDay vorige week. Terecht merkt hij op dat RSS nog teveel een technology driven toepassing is. Mensen hebben geen gevoel bij Really Simple Syndication.

Blogs daarentegen mogen al rekenen op zo’n 35% gebruik. Althans, volgens de officiële cijfers. Dat zou juist wel meer kunnen zijn doordat een blog wel erg lijkt op een website en er nergens staat dat het een blog is. Het onderzoek gaat veel meer over de vraag “kent u het begrip blog en zo ja, gebruikt u blogs”.

De vraag is dus: hoe maken we van RSS net zo’n succes als de blogs? De vraag is ook of dat wel de goede vraag is.

Lees verder op Molblog…